U subotu, 6. decembra, od 20 časova na programu Gradskog pozorišta Bečej je 39. igranje predstave “39 stepenika”, komedije koja je nastala u koprodukciji Gradskog pozorišta Bečej i Pozorišta mladih u Novom Sadu.
Predstava “39 stepenika”, u režiji Igora Pavlovića, svoju premijeru imala je u februaru 2020. godine u Bečeju i Novom Sadu, a trenutno je jedna od najpopularnijih komedija u Novom Sadu, za koju se karte rasprodaju u rekordnom roku.
Ulaz je 500 dinara, a rezervacije možete izvršiti na broj telefona 021 6915 336 (od 8 do 14h) ili putem mejla [email protected]
O predstavi:
Po noveli Džona Bakana (John Buchan)
Pisac teksta: Patrik Barlou (Patric Barlow) inspirisan istoimenim filmom Alfreda Hičkoka
Reditelj: Igor Pavlović
IGRAJU:
Ričard Hanej – Ivan Đurić
Anabela Šmit, Margaret i Pamela – Aleksandra Pejić
Glumac 1 – Danilo Milovanović
Glumac 2 – Igor Greksa
Scenograf: Igor Pavlović
Kostimograf: Milica Grbić Komazec
Izbor muzike: Igor Pavlović
Fotografije predstave: Danijel Rauški
Reč reditelja:
Predstava “39 stepenika” ima čak tri izvora: po avanturističkom romanu Džona Bakana iz 1915. godine nastao je kultni britanski film koji je 1935. režirao Alfred Hičkok, da bi pozorišnu adaptaciju ovog filma uradio Patrik Barlou 2005. Tako se u ovom pozorišnom komadu prepliću različiti rukopisi i poetike jednog romanopisca, jednog kultnog reditelja i jednog savremenog glumca komičara.
Bakan je doneo nešto novo u žanr trilera – u centar zbivanja ubacio je slučajnog junaka, čoveka koji pod sticajem neobičnih okolnosti biva upleten u neverovatnu avanturu u kojoj pokušava istovremeno da razotkrije međunarodnu špijunsku organizaciju i da dokaže svoju nevinost povodom optužbe za ubistvo koje nije počinio. Genijalni reditelj Hičkok, čuven po napetim trenucima i uzbudljivim zapletima, napravio je od avanturističkog romana briljantan triler. Kroz njegove filmove ponavljali su se mnogi motivi, pa je i naša predstava prepuna citata iz poznatih Hičkokovih filmova. Konačno, Barlouva adaptacija oplemenila je osnovni tekst scenski efektnim humorom, u maniru komedija koje se sa velikim uspehom igraju u pozorištima u Vest Endu i na Brodveju.
Ono što je specifično za ovu predstavu je da se u njoj događa gotova nemoguća stvar – genijalni filmovi tvorca saspensa prikazuju se pozorišnim sredstvima. Ovde se sukobljavaju dva principa koji su toliko različiti – filmski i pozorišni – ali upravo to je vrednost i ogromno bogatstvo ove predstave. A da stvar bude još komplikovanija, četvoro glumaca igra preko 30 likova u predstavi i maštovitim sredstvima i postupcima uvlači publiku u brzu i ludačku igru u kojoj dominira otkačeni montipajtonovski humor.
