Piše: Zoran Subotički
Preuzeto sa FB stranice Čudesni svet Dunđerskih
Čast i slava velikom Vladimiru Nikoliću, arhitekti rođenom u Senti 1857. godine čijim zdanjima se i danas divimo i posmatramo sa dubokim poštovanjem. Njegov stil je bio spoj evropskih trendova i domaće tradicije i estetike i sve to alhemijom kreativnog uma stapao je u zdanja koja odišu neorenesansom i romantizmom.
Rodbinski odnos sa Patrijarhom Georgijem Brankovićem otvorila su mu mnoga vrata koja je on iskoristio na čudesan i pošten način stvarajući dela neprolazne lepote! Sakralni i obrazovni objekti Nikolićevi i danas su ne samo predmet divljenja nego i funkcionalna zdanja, u upotrebi.
Vladimir Nikolić je bio poštovan od strane porodice Dunđerski, te mu je Lazar poverio izgradnju pozorišta kojeg će svi od milja zvati “Dunđerskovo pozorište”. Velika srpska Gimnazija, danas Zmajovina škola, Vladičanski dvor u Novom Sadu, Bogoslovija, Patrijaršijski dvor u Sremskim Karlovcima, Kronićeva palata u Somboru, Zadužbina Eufemije Jović u Bečeju… i tako dalje su Nikolićeve zadužbine za večita vremena srpskom narodu!
Vreme je da se ide Vladimiru Nikoliću na poklonjenje, u Sremske Karlovce, gde je sahranjen u porodičnoj kapeli, koju je sam projektovao i izgradio nakon smrti svoje majke. Ikonostas Kapele uradio je Vladimirov veliki prijatelj – Uroš Predić.
